ترجمه : و بسوى ثمود برادرشان صالح را فرستاديم و او بدانها گفت : اى قوم خداى يكتا را بپرستيد معبودى جز او نداريد اوست كه شما را از زمين خلق فرموده ، و آباد كردن آن را بدست شما داد پس از وى آمرزش بخواهيد و سپس بدرگاهش روى توبه آريد كه براستى پروردگار من نزديك و اجابت كننده ( دعا ) است ( 61 ) گفتند اى صالح تو پيش از اين مورد اميد ما بودى ( و به تو اميدوار بوديم ) آيا ( اكنون ) ما را از پرستش چيزى كه پدرانمان مىپرستيدند باز ميدارى و براستى كه ما در آنچه بدان دعوتمان ميكنى به سختى در شك و ترديد هستيم ( 62 ) گفت اى قوم آيا چه رأيى ميدهيد اگر من با دليل و برهانى كه از جانب خدا آمده‌ام و خدا رحمتى از خود به من داده پس كيست كه مرا ( با اين نعمتى كه به من داده ) اگر نافرمانيش كنم در قبال او ياريم كند و شما ( با اين سخنان ) جز بر خسران و زيانكارى نيفزائيد ( 63 ) و اى مردم اين شتر خدا است كه براى شما معجزه است ، او را به حال خود واگذاريد تا در زمين خدا بچرد و آسيبى به او نرسانيد كه عذابى نزديك شما را بگيرد ( 64 ) ولى آنها ( گوش نداده ) و شتر را پى كردند ، صالح بدانها گفت ( اكنون كه اين كار را كرديد ) تا سه روز در خانه‌هاى خود از زندگى بهره‌مند گرديد ( كه پس از آن نابود خواهيد شد ) و اين وعده‌اى است ( مسلم ) كه دروغ شدنى نيست ( 65 ) و چون فرمان ما آمد صالح را با كسانى كه به دو ايمان آورده بودند برحمت خود از خوارى آن روز نجات داديم كه براستى پروردگار تو نيرومند و مقتدر است